Dla kobiet – Centrum Formacji Wieczernik

Dla kobiet

Dla kobiet

📆 ?

🪙 ?

📍 ?

Dodatkowe wymagania:

-?

Opis

Weekend 1: Kobieto, kim jesteś?
Na weekendowe spotkanie formacyjne zapraszamy kobiety, które chcą odkryć swoją kobiecość
jako zamysł i dar Boga, będący jednocześnie drogą do Niego i szansą na pogłębienie relacji z Nim.

Weekend 2: Córa Królewska
Córa Królewska to weekendowe spotkanie formacyjne dla kobiet, które pragną pogłębionej refleksji
nad swoją kobiecością już od początku życia. Jest kontynuacją spotkania „Kobieto, kim jesteś?”.
Będzie tu możliwość poddania leczącej miłości Boga Ojca relacji z matką i ojcem, które –
począwszy od dzieciństwa – rzutowały na ich kobiecość i postrzeganie siebie. To okazja, by
spotkać się z dziewczynką, która drzemie w każdej kobiecie. Pomóc jej dojrzeć i nawiązać
osobistą, dorosłą więź z Jezusem.

Weekend 3: Wielkie rzeczy nam Bóg uczynił
„Niezbędna pomoc”, „matka”, „poddana mężowi”… Takie opisy powołania kobiety niejednokrotnie
budzą sprzeciw i przekonanie, że kobiety są wykorzystywane przez mężczyzn. Że macierzyństwo
to ograniczenie, że życie bez męża to degradacja – mówiąc ogólnie, że kobiety „gorzej”. I
rzeczywiście, są kultury, w których odwieczny i pełen miłości plan Boga w stosunku do kobiety
został wypaczony przez ludzki grzech. Ten weekend ma na celu ukazanie chrześcijańskim
kobietom, jak wielkie rzeczy Bóg im uczynił (por. Łk 1, 49) i jak czerpać radość z Bożego
powołania.

Weekend 4: Powstań, przyjaciółko ma
Weekend „Powstań, przyjaciółko ma” jest dedykowany kobietom, które czują się obciążone
rzeczywistością, zmęczone, sfrustrowane, ich radość z bycia kobietą jest przytłumiona.

Kobieto, Pan Jezus wyciąga do Ciebie rękę chcąc Ci pomóc, obdarza swoją łaską, z którą będzie
przychodził podczas Mszy Świętej, adoracji Najświętszego Sakramentu, modlitwy osobistej i
wspólnotowej, katechez i grup dzielenia. Zaprasza Cię także do chwili relaksu. Kto wie, może
zbierzesz siły na dłużej?

Historia domu rekolekcyjnego w Magdalence

Rekolekcje i spotkania formacyjne Odnowy w Duchu Świętym odbywały się w Magdalence od końca lat siedemdziesiątych XX wieku, początkowo w Diecezjalnym Domu Rekolekcyjnym Emaus. Na początku lat osiemdziesiątych zaczęto przystosowywać dawne budynki parafialne, między innymi stodołę, oborę i dawną suszarnię ziół ks. Słojewskiego, na potrzeby nowego Domu Rekolekcyjnego. Przed podjęciem decyzji o przebudowie, ks. Andrzej Grefkowicz – ówczesny proboszcz – razem z Radą Parafialną stwierdzili, że: „Ksiądz Nowak (poprzedni proboszcz) trzymał tu owce, niech teraz będą tu Boże owieczki”. Także Ksiądz Prymas – Józef kard. Glemp – był dobrze zorientowany w podejmowanych tu inicjatywach, a jego sekretarz, ks. infułat Goździewicz, wspierał finansowo przebudowę. Od samego początku Dom ten powstawał siłami członków grup modlitewnych Odnowy w Duchu Świętym, którzy nie szczędzili swego czasu, umiejętności i środków finansowych, aby zaistniało miejsce całorocznej formacji duchowej. Duszą tych inicjatyw była wtedy Maria Oprzędek. Wiele osób wspierało to dzieło żarliwą modlitwą. Stopniowo były oddawane do użytku pokoje dla rekolektantów, kuchnia, jadalnia.

Tak stanął Dom Rekolekcyjny Wieczernik w swym pierwotnym kształcie. W lipcu 1984 r. miały miejsce pierwsze rekolekcje. Dalej jednak trwała przebudowa stodoły i latem 1989 r. została oddana do użytku „Sala na górze” oraz sale konferencyjna i rekreacyjna. Dom zlokalizowany był w trzech budynkach, posiadał 66 miejsc noclegowych o skromnym standardzie: kilku- i kilkunastu-osobowe pokoje, piętrowe łóżka, łazienki na korytarzu.

Prowadzenie i obsługa Domu opiera się w dużej mierze na wolontariuszach, głównie z grup Odnowy w Duchu Świętym. Na każde weekendowe spotkanie formacyjne przyjeżdżają do pomocy w kuchni osoby z wyznaczonej grupy modlitewnej Odnowy. Żaden turnus rekolekcyjny nie odbywa się bez pomocy wolontariuszy, którzy dają tydzień ze swojego życia, aby bezinteresownie pracować w kuchni i tym samym umożliwić innym odprawienie rekolekcji. Przez pierwsze lata również stała obsługa Domu (osoby angażujące się na rok i dłużej) polegała wyłącznie na wolontariacie. Obecnie są to osoby zatrudnione na etacie. Dom nie jest finansowany przez parafię ani inne instytucje. Utrzymuje się z opłat uczestników przyjeżdżających na rekolekcje oraz z dziesięciny niektórych grup modlitewnych Odnowy i pojedynczych osób.

Od listopada 2005 roku rozpoczęła się kolejna rozbudowa Domu, aby podnieść jego standard i stworzyć lepsze warunki do przeżywania rekolekcji. Zostało dobudowane nowe skrzydło, w którym znajduje się 20 2- i 3-osobowych pokoi z łazienkami oraz sala konferencyjna. Ta inicjatywa także została podjęta przy błogosławieństwie Księdza Prymasa. Rozbudowa była finansowana całkowicie z ofiar składanych przez grupy Odnowy, nie tylko z naszej diecezji.