Seminarium o modlitwie wstawienniczej – Centrum Formacji Wieczernik

Seminarium o modlitwie wstawienniczej

Seminarium o modlitwie wstawienniczej

📆 20 lutego – 22 lutego 2026
20 marca – 22 marca 2026
24 kwietnia – 26 kwietnia 2026
22 maja – 24 maja 2026
19 czerwca – 21 czerwca 2026

🪙 250 zł

📍 Zalesie Górne

Dodatkowe wymagania:

-przyjmowane są osoby po kilkuletniej formacji
-wymagane jest przeżycie rekolekcji Uzdrowienie Wspomnień
-zgłoszenie uczestnika musi być potwierdzone przez głównego odpowiedzialnego na grupę modlitewną lub za diakonię modlitwy wstawienniczej

Opis

Seminarium przeznaczone jest dla animatorów pragnących przygotować się do posługi modlitwą
wstawienniczą. Całość składa się z pięciu weekendowych spotkań.

Kandydaci – osoby po kilkuletniej formacji, które odprawiły rekolekcje Uzdrowienie Wspomnień –
powinni być zgłaszani przez głównego odpowiedzialnego na grupę modlitewną lub za diakonię
modlitwy wstawienniczej. Osoba posługująca modlitwą wstawienniczą musi być wolna od wpływu
własnych zranień i nieuporządkowanych emocji. Dlatego osobiście wypełnia ankietę dołączaną do
zgłoszenia, pozwalającą rozeznać, czy zakończył się w niej etap uzdrowienia wewnętrznego.

Zgłoszenia

Zgłoszenie wymaga wypełnienia dwóch poniższych załączników i przesłania ich na adres mailowy zgloszenia@cfwieczernik.odnowa.org. Zgłoszenie musi być potwierdzone przez głównego odpowiedzialnego za grupę modlitewną lub diakonię modlitwy wstawienniczej.

Historia domu rekolekcyjnego w Magdalence

Rekolekcje i spotkania formacyjne Odnowy w Duchu Świętym odbywały się w Magdalence od końca lat siedemdziesiątych XX wieku, początkowo w Diecezjalnym Domu Rekolekcyjnym Emaus. Na początku lat osiemdziesiątych zaczęto przystosowywać dawne budynki parafialne, między innymi stodołę, oborę i dawną suszarnię ziół ks. Słojewskiego, na potrzeby nowego Domu Rekolekcyjnego. Przed podjęciem decyzji o przebudowie, ks. Andrzej Grefkowicz – ówczesny proboszcz – razem z Radą Parafialną stwierdzili, że: „Ksiądz Nowak (poprzedni proboszcz) trzymał tu owce, niech teraz będą tu Boże owieczki”. Także Ksiądz Prymas – Józef kard. Glemp – był dobrze zorientowany w podejmowanych tu inicjatywach, a jego sekretarz, ks. infułat Goździewicz, wspierał finansowo przebudowę. Od samego początku Dom ten powstawał siłami członków grup modlitewnych Odnowy w Duchu Świętym, którzy nie szczędzili swego czasu, umiejętności i środków finansowych, aby zaistniało miejsce całorocznej formacji duchowej. Duszą tych inicjatyw była wtedy Maria Oprzędek. Wiele osób wspierało to dzieło żarliwą modlitwą. Stopniowo były oddawane do użytku pokoje dla rekolektantów, kuchnia, jadalnia.

Tak stanął Dom Rekolekcyjny Wieczernik w swym pierwotnym kształcie. W lipcu 1984 r. miały miejsce pierwsze rekolekcje. Dalej jednak trwała przebudowa stodoły i latem 1989 r. została oddana do użytku „Sala na górze” oraz sale konferencyjna i rekreacyjna. Dom zlokalizowany był w trzech budynkach, posiadał 66 miejsc noclegowych o skromnym standardzie: kilku- i kilkunastu-osobowe pokoje, piętrowe łóżka, łazienki na korytarzu.

Prowadzenie i obsługa Domu opiera się w dużej mierze na wolontariuszach, głównie z grup Odnowy w Duchu Świętym. Na każde weekendowe spotkanie formacyjne przyjeżdżają do pomocy w kuchni osoby z wyznaczonej grupy modlitewnej Odnowy. Żaden turnus rekolekcyjny nie odbywa się bez pomocy wolontariuszy, którzy dają tydzień ze swojego życia, aby bezinteresownie pracować w kuchni i tym samym umożliwić innym odprawienie rekolekcji. Przez pierwsze lata również stała obsługa Domu (osoby angażujące się na rok i dłużej) polegała wyłącznie na wolontariacie. Obecnie są to osoby zatrudnione na etacie. Dom nie jest finansowany przez parafię ani inne instytucje. Utrzymuje się z opłat uczestników przyjeżdżających na rekolekcje oraz z dziesięciny niektórych grup modlitewnych Odnowy i pojedynczych osób.

Od listopada 2005 roku rozpoczęła się kolejna rozbudowa Domu, aby podnieść jego standard i stworzyć lepsze warunki do przeżywania rekolekcji. Zostało dobudowane nowe skrzydło, w którym znajduje się 20 2- i 3-osobowych pokoi z łazienkami oraz sala konferencyjna. Ta inicjatywa także została podjęta przy błogosławieństwie Księdza Prymasa. Rozbudowa była finansowana całkowicie z ofiar składanych przez grupy Odnowy, nie tylko z naszej diecezji.